Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Τα καλαντα που μας κάναν και χαμογελάσαμε αυτά τα Χριστούγεννα ... Δείτε το καταπληκτικό βιντεο!



"Μην στέκεις στο μπαλκόνι σου, θαυμαζοντας μας πάλι
Ελα στην παρέα μας δίχως ντροπή καμία 
Χριστός γεννάται και μας λεν πως είμαστε χαμένοι, 
ανασφαλείς πτωχεύσαντες και καταδικασμένοι, 
έλα να τραγουδήσουμε να δεις πόσο είμαστε τρομαγμένοι, 
Έλα και θα μας θυμηθείς, δεν θα το μετανιώσεις, τ
ζάμπα είναι δεν θα ζητησουμε να μας το ξεπληρώσεις"

[στίχοι: antirisis.wordpress]

...έγραψε το antiitroktiko
Σχόλιο antii: Μας ξενερώνουν τα καλαντα που ακούμε να λενε σε πολιτικούς. Αυτά τα στημένα κάλαντα που ακούμε καθε γιορτή και χρόνο στις τηλεοράσεις μας, με τα τεχνητά αστεία των πολιτικών που παντα ακολουθούνται και από 'ενα ξενέρωτο, χιλιοφορεμένο και κουρελιασμένο πολιτικό μήνυμα. Προκειται πλέον περισσότερο περι πρωτοκόλου, παρα με τήρηση των εθίμων και ζωντανή ψυχή.

Όμως αυτό το άψογο video ... αυτό είναι Ελλάδα (ή τουλάχιστο ελπίζουμε), αυτό είναι παράδοση, αυτό είναι ενεργή νεολάια και αυτό είναι φιλανθρωπία. Για τρίτη χρονιά το blog antirisis.wordpress μάζεψε ένα ανομοιογενές σύνολο ατόμων που το μόνο που τους ένωνε ήταν η επιθυμία τους να πουν τα καλαντα. Αλλος πήγε με την ωραία του φωνή, αλλη με την ωραία της κιθάρα και όσοι είχαν γαιδουροφωνάρες και δεν ήξεραν να παίξουν κανένα όργανο πήγαν απλά για  να συμμετάσχουν στον τζερτζελέ! Όλοι δε είχαν ένα κοινό σκοπό και κίνητρο, το μάζεμα χρηματων για φιλανθρωπικούς σκοπούς (ορφανείο). Δύο πρόβες τις αμέσως προηγουμενες μέρες έφτασαν για να αποκτησει το σύνολο μια σχετική δομή και συνοχή, να προβαρουν τα όργανα, να δουν όλοι το δύωρο πρόγραμμα και να μάθουν δυο λόγια-στίχους, από τα κάλαντα κάθε γωνιάς της Ελλάδας. 200 άτομα τελικά ακολούθησαν την πομπή και ξεκινώντας από το Σύνταγμα, έδωσαν χρώμα και ενεργεια από όποιο δρόμο και να περνούσαν, από κάθε γειτονιά. μαζί με το τραγουδι και το κέφι τους προσέφεραν στους περαστικούς χριστουγενιάτικα γλυκα. Τα παράθυρα και οι μπαλκονόπορτες άνοιγαν στα περισσότερα σπίτια από καθε δρόμο που περνούσαν τα παιδιά.

Δεν ξέρω για σας αλλα εμεις ζηλέψαμε και θα θέλαμε πολύ να είμαστε μαζί με τα παιδιά...ίσως του χρόνου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου