Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Αλέξης: Δύο χρόνια μετά.... Το χρονικό της δολοφονίας του Αλ. Γρηγορόπουλου

«Αντίο φίλε! Φρίκη λοιπόν... να σε βλέπω να ξεψυχάς, μαζί σου να ξεψυχά μια για πάντα η ηθική μου, τα μάτια σου να λένε: όχι έτσι... όχι έτσι... δεν προλαβαίνω, και έπειτα το κρύο κορμί σου... Αυτό έμεινε στο νεκροτομείο... κάποιοι απήγαγαν τα δάκρυά σου και το αίμα που έφτυνες... το έχουνε στις τσέπες τους... κανείς δεν ξέρει τι έχουν αυτές. Αντίο φίλε. Το δάκρυ καίει τα δερμάτινα γάντια... να το θυμάσαι

Με λίγες αράδες που προκαλούν ρίγη συγκίνησης αποχαιρέτησαν τον Αλέξη οι φίλοι του και εκατοντάδες μαθητές από όλα τα σχολεία της Αθήνας που έφθαναν στη συμβολή των πεζόδρομων Τζαβέλα και Μεσολογγίου στα Εξάρχεια, στο σημείο όπου έπεσε νεκρός με μια σφαίρα στην καρδιά ο 15χρονος. Δακρύζουν, φωνάζουν «γιατί»...
«Τον πυροβόλησε, είπαν, κι έφυγε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα...» λέει η Μαρία. Δεν γνώριζε τον Αλέξη, αλλά πονάει σαν να έχασε κάποιον δικό της, και δεν είναι η μοναδική. Δίπλα της οι συμμαθήτριές της στέκονται με βουρκωμένα μάτια να κοιτούν στο πεζοδρόμιο...

«Κλαίμε για το χαμό του Αλέξη, ζητάμε ένα καλύτερο αύριο στη μνήμη του».

Το σημείο όπου σκόρπισε η άνοιξη της νιότης του Αλέξη γέμισε από λουλούδια, κεριά και

Διαβάστε στο naxos-report

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου