Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Μόνο είκοσι χρόνια είμαστε πίσω στην υγεία;;;;

Διαβάζοντας τη σχετική διαπίστωση και δήλωση του αγαπητού υπουργού κ. Λοβέρδου, ότι η Ελλάδα είναι τουλάχιστον είκοσι χρόνια πίσω στα θέματα υγείας, θυμήθηκα μια προσωπική μου περιπέτεια στην Ελλάδα, την οποία εύχομαι από καρδιάς να μη τη ζήσει κανείς Έλληνας. 
Αν ρίξετε μια ματιά στην παραπάνω φωτογραφία ίσως να μην καταλάβετε πολλά πράγματα, αλλά θα πρέπει να σημειώσω ότι είναι από το δωμάτιο απομόνωσης κι εντατικής θεραπείας, στο οποίο έζησα περισσότερο από δυο βδομάδες περιμένοντας να αποδημήσω. Να σκεφτεί κανείς ότι αυτό το δωμάτιο θεραπείας είναι σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο με ηλικία δέκα ετών περίπου. Σκέτη ξεφτίλα! Η καθαριότητα δε, σε άθλια κατάσταση. Δυστυχώς για μένα, που δεν πίστευα στα διάφορα ρεπορτάζ, τα οποία θεωρούσα επικίνδυνη και "ανθελληνική" προπαγάνδα, ήταν μια πολύ πικρή εμπειρία στα ελληνικά εδάφη, ύστερα από πάρα πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Συμφωνώ με τον υπουργό και επαυξάνω τη χρονική απόσταση από τη σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα σε περισσότερα από τριάντα χρόνια.
Οι γιατροί στην Ελλάδα μπορεί να είναι άριστα καταρτισμένοι, αλλά το έργο τους στηρίζεται, σε πολύ μεγάλα ποσοστά, στη διαπροσωπική σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ ασθενούς και ιατρικού επιτελείου, ξ οοποία στηρίζεται πολλάκις σε οικονομική βάση. Δεν έχεις λεφτά, δεν αναπτύσσεται διαπροσωπική σχέση. Έχεις το φακελάκι; Είσαι στην πρώτη θέση! Αφού εγώ δεν το ήξερα ή δεν το πίστευα, ας ρώταγα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου