Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Η γιαγιά Ρούμπυ


Μεγαλώνοντας δύο πολύ δραστήρια αγόρια,ηλικίας 7 και 1 ετών,μερικές φορές ανησυχώ για τις ζημιές που μπορεί να γίνουν στο προσεκτικά διακοσμημένο σπίτι μου.Μέσα στην αθωότητά τους και στο παιχνίδι τους ,συχνά πέφτουν επάνω στην αγαπημένη μου λάμπα ή κάνουν άνω κάτω τα πάντα τακτοποιημένα δωμάτια.Εκείνες τις στιγμές που τίποτα δε μοιάζει να είναι σεβαστό,θυμάμαι το μάθημα που πήρα από τη σοφή... πεθερά μου,τη Ρούμπυ .
Η Ρούμπυ ήταν μητέρα 6 παιδιών και γιαγιά 13 εγγονιών.'Ηταν η προσωποποίηση της καλοσύνης,της υπομονής και της αγάπης.
Κάποια Χριστούγεννα,όλα τα παιδιά και τα εγγόνια ήταν μαζεμένα στο σπίτι της Ρούμπυ,όπως συνήθως.Ένα μήνα πριν η Ρούμπυ είχε αγοράσει ένα υπέροχο λευκό χαλί ,μετά από 25 χρόνια συμβίωσης με το παλιό της.Ήταν πολύ χαρούμενη με τη νέα όψη που έδωσε στο σπίτι της.
Ο κουνιάδος μου ο Άρνυ,μόλις είχε μοιράσει τα δώρα του σε όλους τους ανιψιούς και τις ανιψιές του,που ήταν βαζάκια από το βραβευμένο μέλι του από τις δικές του κυψέλες.Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι.Αλλά,όπως ήταν μάλλον αναπόφευκτο,η οχτάχρονη Σίνα έχυσε όλο το μέλι της πάνω στο καινούργιο χαλί της γιαγιάς και το μετέφερε και σε όλες τις σκάλες του σπιτιού.
Κλαίγοντας η Σίνα έτρεξε μέσα στην κουζίνα και στην αγκαλιά της γιαγιάς Ρούμπυ.
''Γιαγιά,έχυσα όλο το μέλι μου πάνω στο καινούργιο σου χαλί''
Η γιαγιά Ρούμπυ γονάτισε,κοίταξε τρυφερά μέσα στα κλαμένα μάτια τη Σίνα και είπε,
''Μην ανησυχείς γλυκιά μου…θα σου δώσουμε άλλο μέλι..''

Lynn Robertson

 http://anemo-milos.blogspot.com/2010/09/blog-post_8009.html#ixzz10Esgle5z

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου