Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Αρχαία Αλικαρνασσός:μια πόλη κάποτε...(ένα χορταστικό φωτορεπορτάζ)


Τα αγάλματα τριών μεγάλων προσωπικοτήτων της Αρχαίας Αλικαρνασσού, Ηρόδοτος, Αρτεμισία και Μαύσωλος.


Η Αλικαρνασσός ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη νοτιοδυτική ακτή της Καρίας (Μικρά Ασία), σε μια γραφική, πλεονεκτική θέση στον Κεραμικό Κόλπο (Κόλπος της Κω) και στη σημερινή, σύγχρονη πόλης της Τουρκία, τη Μποτρούμ.


Η αρχαία Αλικαρνασσός ήταν μια καλά οχυρωμένη, μεγάλη πόλη, τοποθετημένη αμφιθεατρικά, γύρω από το φυσικό λιμάνι.


Η Αλικαρνασσός ήταν αρχικά μια Δωρική αποικία της Ελλάδας. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε από Δωριείς της Τροιζηνίας της Πελοποννήσου.


Οι μορφές που παρουσιάζονται στα κέρματα, όπως το κεφάλι της Μέδουσας, Αθηνάς και του Ποσειδώνα, ή η τρίαινα, ενισχύουν τη θέση αυτών που πιστεύουν ότι οι μητέρες-πόλεις ήταν η Τροιζήνας και το Άργος.


Η δυναστεία των βασιλέων των Καρίων τον 4ο αι. π.Χ. έγινε διάσημη από τον Πέρση σατράπη Μαύσωλο, του οποίου η γυναίκα, Αρτεμισία Β’ (που ήταν και η αδελφή του!) μετά το θάνατό του το 353 π.Χ., τον διαδέχτηκε και κάλεσε Έλληνες καλλιτέχνες, να ολοκληρώσουν γι 'αυτόν την ανέγερση ενός μαγευτικού τάφου (το Μαυσωλείο) στη μνήμη του.


Ήταν μια γιγαντιαία κατασκευή και το ύψος του Μαυσωλείου έφτανε τα 45 μέτρα. Συμπεριελήφθη στα Επτά Αρχαία Θαύματα.


Το περίφημο Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, ένα μεγαλοπρεπές ταφικό μνημείο, θεωρείται ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου, σπουδαία μνημεία που καταγράφηκαν ως μεγαλουργήματα της εποχής ή αλλιώς θαύματα κατά την αρχαιότητα ήσαν: H μεγάλη πυραμίδα στην Γκίζα, οι Κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας, το Χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός, ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, ο Κολοσσός της Ρόδου, ο Φάρος της Αλεξάνδρειας και το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού.


Η λέξη 'μαυσωλείο' σήμερα χρησιμοποείται για να υποδείξει ένα μεγάλο, εντυπωσιακό ταφικό οικοδόμηματα. Οι Έλληνες αρχιτέκτονες Σάτυρος και Πύθεος ανέλαβαν τα σχέδια
α του νεκρικού μνημείου, που χαρακτηριζόταν από την ανάμειξη αρχιτεκτονικών ρυθμών της Λυκίας, της Ελλάδας και της Αιγύπτου.


Πέντε κορυφαίοι γλύπτες επιλέχτηκαν να φιλοτεχνήσουν το μαυσωλείο. Οι Βρύαξης, Σκόπας, Λεωχάρης και ο Τιμόθεος. Στο έργο συμμετείχε και ένας πέμπτος (ανώνυμος) καλλιτέχνης. Στα ανάγλυφα παρουσιάζεται η μάχη των Ελλήνων με τις Αμαζόνες.


Στον ελληνικό κόσμο τότε, δεν ήταν ασυνήθιστο ο ιδρυτής της πόλης (κτίστης) να τιμάται με έναν τάφο στην κεντρική πλατεία της νέας πόλης, και αυτό συνέβη για τον Μαύσωλο.


Μεταξύ του 11ου και 13ου αιώνα μ.Χ., ένας ισχυρός σεισμός προκάλεσε σημαντικές ζημιές στο Μαυσωλείο. Τμήματα από τα ερείπια του μνημείου χρησιμοποιήθηκαν για άλλες κατασκευές. Σήμερα, στον χώρο που κάποτε δέσποζε ο πιο πολυτελής τάφος της αρχαιότητας, έχουν δυστυχώς απομείνει μόνο λαξευμένες πέτρες.


Το αρχαίο θέατρο που βρίσκεται στην πλαγιά του λόφου που δεσπόζει το γραφικό λιμάνι της πόλης. Το Αμφι-θέατρο έχει χωρητικότητα 13.000. Χτίστηκε κατά τη διάρκεια του ΤΕΕ Carian βασιλεύει στην ελληνιστική εποχή (330 - 30 π.Χ.).


Χτίστηκε από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό που άκμασε επί αιώνες στην περιοχή της Μικράς Ασίας και αυτό είναι μια άλλη μαρτυρία του μεγάλου παρελθόντος της Αλικαρνασσού.


Το θέατρο και η ακρόπολις της παλιάς πόλης της Αλικαρνασσού απέναντι από το λιμάνι.


Στη φωτογραφία μαζί με τις φίλες από τη Βραζιλία, Ιλάνα, Μαριάννα Μούρα και Ντενίζ Μούρα.


Είναι η γενέτειρα του Έλληνα ιστορικού και γεωγράφου Ηρόδοτου (484-425 χ.Χ.), πατέρα της ιστορίας, του Διόνυσου του Αλικαρνανέα (1ος αι. π.Χ.) ιστορικού και ρήτωρα, επίσης του Έλληνα Αίλιου Διόνυσου (2ος αι.) ρήτωρα και μουσικού


Το 334 π.Χ. η Αλικαρνασσός καταλήφθηκε ύστερα από μακρά πολιορκία από τον Αλέξανδρο.


Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα (11 Ιουνίου 323), η Καρία και η πρωτεύουσα της αμφισβητήθηκαν από τους διαδόχους του. Το 301 π.Χ. ήταν μέρος της αυτοκρατορίας του Λυσίμαχου και αργότερα έγινε επαρχία της αυτοκρατορίας των Πτολεμαίων.


Το 192 π.Χ. έγινε Ρωμαϊκή αποικία.


Το 129 π.Χ. αιώνα γίνεται υποτελής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.


Τον 6ο αιώνα π.Χ. η περιοχή τέθηκε υπό την κυριαρχία των Περσών. Η πόλη καταλήφθηκε από τους Λυδούς κατά το πρώτο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. και στη συνέχεια από τους Πέρσες το 546 π.Χ.


Η Αλικαρνασσός και η Κνίδος, μαζί με την Κάμιρο, την Ιαλυσό, τη Λίνδο και την Κω αποτέλεσαν κατά την αρχαιότητα τη «Δωρική Εξάπολη», μια ένωση/συνασπισμό πόλεων-κρατών της περιοχής.


Οι ιππότες του τάγματος του Αγίου Ιωάννου, της Ρόδου κατέλαβαν την πόλη το 1403 μ.Χ. (Φωτο: Φοίβος Κυριακίδης).


Το 1522 οι Οθωμανοί Τούρκοι κατέλαβαν την πόλη με τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, αφού κατέλαβαν τη Ρόδο προηγουμέων και ανάγκασαν του Ιππότες να καταφύγουν στη Μάλτα.


Ελληνικές επιγραφές.


Βουβοί μάρτυρες του ένδοξου παρελθόντος...


Από τον 6ο αιώνα π.Χ. και μετά, με την ανάπτυξη του εμπορίου, το σύνολο των ελληνικών οικισμών που βρίσκονται στην ακτογραμμή της Μικράς Ασίας γίνονται ισχυρότερες πόλεις.


Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μια εντυπωσιακή οικονομική και πολιτιστική πρόοδος σημειώνεται κυρίως στους τομείς της εκπαίδευσης, της επιστήμης και των τεχνών.Είναι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Αλικαρνασσός συμμετέχει μαζί με τις κυριότερες ελληνικές αποικίες της Μικράς Ασίας και των νησιών του Αιγαίου στην ίδρυση της πόλης Ναυκάτης στην Αίγυπτο.


Η πύλη της Μύνδου βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Αλικαρνασσού. Αποτελούσε μία από τις δύο εισόδους της αρχαίας Αλικαρνασσού. Ήταν μέρος του τοίχους της πόλης. Η πύλη έχει το όνομά 'Μύνδος', διότι απέναντι της βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Μύνδου. (Φωτο: Ντενίζ Μούρα, Ιλάνα και Μαριάνα Μούρα φίλες από τη Βραζιλία).Μόνο ορισμένα τμήματα των τειχών της πόλης παραμένουν σήμερα.


Οι Ίωνες και οι Δωριείς Έλληνες αποίκησαν τη δυτική περιοχή και προσχώρησαν στον πληθυσμό των Καρίων, διαμορφώνοντας Ελληνικής επιρροής πόλεις-κράτη.Οι φίλοι της ιστορίας και όχι μόνο, λυπούνται που βλέπουν τις αρχαιότητες σκορπισμένες και ανακατεμένες με διάφορα ερείπια στην αυλή του παλιού κάστρου.


Σήμερα, στον χώρο που κάποτε δέσποζε η θρυλική πόλη της αρχαιότητας, δυστυχώς, παρουσιάζεται μια άσχημη εικόνα. Απομεινάρια των ερειπίων, κίονες και κάποιες λαξευμένες πέτρες, ευρίσκονται στην αυλή του κάστρου.

Πηγή:http://kontiloforos.blogspot.com/2010/09/blog-post_7010.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου